Dit is een heel persoonlijk verhaal dat op veel manieren het zaadje werd dat jaren later uitgroeide tot dit project.

Ik hoop van harte dat het bij je resoneert en dat dit persoonlijke verhaal ook voor jou een klein zaadje wordt—een zaadje dat je motiveert om die beslissingen te nemen die je zo lang hebt uitgesteld, met als ultiem doel je beter te voelen.

Waar Het Allemaal Begon

De COVID-pandemie die we doormaakten voelt als een sciencefictionverhaal: opgesloten, geïsoleerd van het sociale leven, met heel weinig blootstelling aan de natuur. Persoonlijk raakte deze disconnectie mij diep. Tegelijkertijd werd het een periode van reflectie—begrijpen wat ik wilde voor mijn leven, wat ik leuk vond en wat me echt inspireerde.

In die tijd werkte ik bij een bedrijf waar ik geen goede relatie had met mijn baas. Ik vond mijn werk niet leuk en de lockdown begon al zijn tol te eisen op mijn mentale gezondheid. Dit bracht me ertoe op zoek te gaan naar hulpmiddelen die me konden helpen me beter te voelen: meditatie, ochtendjournaling, aarding, onder andere.

Zo kwam een boek van een oude gekke man genaamd Wim Hof in mijn handen terecht. Ik had al gehoord over koude blootstelling omdat iemand die ik kende alleen met koud water doucht, zelfs in de winter. Ik had het toen geprobeerd, maar het was erg moeilijk voor me en ik stopte ermee.

Dus daar stond ik: midden in een pandemie, niet in staat mijn huis te verlaten, worstelend met veel angst, en ik las een boek dat beweerde dat koud water enorme gezondheidsvoordelen had. Toen besloot ik het nog een keer te proberen met koude blootstelling.

Beetje bij beetje, met het verlengen van de minuten onder de ijskoude douche, begon ik ervan te genieten. En zo werd er een hele nieuwe wereld van sensaties en gedachten in mij geboren.

Mijn ouders en zussen dachten dat ik gek was, en mijn grootmoeder Beba liet nooit een kans voorbijgaan om te zeggen: “Genoeg met die gekkigheden, je wordt nog ziek, mijn lieve!”

Maar die koude douches begonnen me iets te leren: de barrières waarvan we overtuigd zijn dat we ze niet kunnen doorbreken, beginnen te vervagen—eerst in ons hoofd, en daarna in het echte leven.

Wat Koude Onderdompeling Met Mijn Lichaam en Geest Heeft Gedaan

Ik zal proberen uit te leggen wat er met me gebeurde bij die eerste koude blootstellingen.

Er was geen koffie, geen mate, niets dat mijn dag zo energiek kon starten als die winterse douches. Ik stapte er euforisch uit, met een overweldigend gevoel van volheid. Als ik wakker werd zonder motivatie, sloeg de douche me drie keer wakker en verdween het gebrek aan motivatie.

Het gevoel van “hier en nu” was heel sterk, omdat ik me op mijn ademhaling moest concentreren om het ongemak te verdragen.

Niet lang daarna schreef ik me in voor een Wim Hof Method cursus in Argentinië. Eén ding is een koude douche; iets heel anders is je hele lichaam onderdompelen in een ton vol ijs.

Onder begeleiding van mijn dierbare “Franco Bicicleta” slaagde ik in die eerste onderdompeling, die opnieuw bevestigde hoe krachtig deze praktijk echt was—en hoe vaak we onszelf saboteren met overtuigingen over wat we wel (of niet) kunnen.

Hoe Het Project Ontstond

Ik probeerde consistent te blijven met ijsbaden, maar vanwege logistieke en financiële redenen gaf ik het op en ging ik terug naar koude douches.

Een paar jaar later begon ik koude-onderdompelingssystemen te zien die geen ijs nodig hadden, en het idee om hier een bedrijf omheen te starten ontstond samen met een van mijn beste vrienden, Santi, die ook een liefhebber is van koud water.

Maar tegelijkertijd verscheen er een diepgewortelde Argentijnse gedachte: Hoe ga je zoiets beginnen in Argentinië, met alle economische chaos en problemen in het land? Beter om het te vergeten.

Ik geloof dat als ik deze praktijk niet had gevonden, mijn mindset vóór koude blootstelling meteen zou hebben opgegeven. Maar alles wat koud water me gaf—en me liet voelen—stilde die innerlijke stemmen die zeiden dat het onmogelijk was. Dus, tegen alle verwachtingen in, besloten Santi en ik Alfa Hackers te starten (dat later Alfa Humans werd).

In het begin zeiden onze vrienden en familie dat we gek waren—wie zou er vrijwillig in ijskoud water gaan? Totdat ik op een dag een van de prototypes mee naar huis nam en mijn familie overtuigde om de praktijk te proberen. Beetje bij beetje (ik beloof, zonder enige druk van mijn kant) begonnen ze het in hun routines op te nemen.

Mijn moeder zien blootstellen aan kou midden in een oncologische behandeling en haar horen praten over hoe goed het haar deed voelen, of mijn vader, die een periode van weinig motivatie doormaakte, elke dag erin ging en zijn stemming verbeterde—het was diep ontroerend. Ik krijg kippenvel alleen al door dit te schrijven.

“Want de mensen die gek genoeg zijn om te denken dat ze de wereld kunnen veranderen, zijn degenen die het doen.” — Steve Jobs

We denken niet dat we de wereld helemaal veranderd hebben. Maar we hebben dit project wel gecreëerd als een klein zaadje om de wereld van onze dierbaren, vrienden, familie en de duizenden klanten die ons elke dag kiezen om zich beter te voelen, te veranderen.

Ik ben geen absolutist. Ik weet dat koud water niet de fontein van de jeugd is, noch de oplossing voor al onze problemen. Maar ik weet ook dat het een diepgaande impact had op mijn dagelijks leven—op het beter voelen met mezelf en op mijn overtuigingen.

Misschien is jouw “koude-onderdompeling” iets anders: een sport, meditatie, diepgaande gesprekken met je dierbaren, of het schrijven van je ochtendpagina’s. Eén ding weet ik zeker—elk van deze kan je leven veranderen, net zoals koud water het mijne veranderde.

Bedankt dat je mijn (en ons) verhaal hebt gelezen.

Met liefde,

Joaco.